3 Τολμηρές Κινήσεις Που Απογοητεύουν έναν Αποφευκτικό (Και Σε Επιστρέφουν Εσένα στον Έλεγχο)

Προσέξτε, γιατί αυτό μπορεί να ακούγεται αντιφατικό στην αρχή: ο πιο γρήγορος τρόπος για να σταματήσετε να αφήνετε έναν αποφευκτικό σύντροφο — αυτόν που αποφεύγει την οικειότητα, κλείνεται στον εαυτό του ή εξαφανίζεται όταν τον χρειάζεστε περισσότερο — να υπαγορεύει τη σχέση, δεν είναι κατευνάζοντάς τον, εξομαλύνοντας τα πράγματα ή κυνηγώντας τον. Το κλειδί είναι να επιτρέψετε στον εαυτό σας να τον απογοητεύσει. Όχι παίζοντας σκληρά παιχνίδια ή χειραγωγώντας, αλλά μένοντας σταθεροί, θέτοντας σαφή όρια, τιμώντας τις ανάγκες σας και αρνούμενοι να σβήσετε τον εαυτό σας για να κρατήσετε κάποιον άλλο άνετο. Η πραγματικότητα είναι αυτή: οι αποφευκτικοί άνθρωποι ευδοκιμούν όταν όλα παραμένουν άνετα για αυτούς. Είναι ικανοποιημένοι όσο εσείς αναλαμβάνετε τη συναισθηματική εργασία, ενώ αυτοί γλιστρούν πάνω από όλα αυτά καθώς εσείς ανησυχείτε, σκέφτεστε και ικετεύετε για σύνδεση. Με την πάροδο του χρόνου σας έχουν εκπαιδεύσει να αναλαμβάνετε τη βαριά δουλειά και εσείς το κάνετε — αλλά κάθε φορά που κυνηγάτε, συρρικνώνεστε ή σιωπάτε για να τους κρατήσετε κοντά, τους διδάσκετε ένα επικίνδυνο μάθημα: θα κάνετε πάντα τον εαυτό σας μικρότερο για να μην χρειαστεί να μεγαλώσουν. Αυτό το μοτίβο τελειώνει τώρα. Το υπόλοιπο αυτού του κειμένου θα εξηγήσει τρεις τολμηρούς, αποτελεσματικούς τρόπους για να απογοητεύσετε έναν αποφευκτικό σύντροφο — για να ανατρέψετε τον έλεγχο που νομίζουν ότι έχουν και να αναγκάσετε μια επιλογή: είτε κάνουν ένα βήμα προς τα εμπρός για να σας συναντήσουν, είτε σας χάνουν. Η εκμάθηση αυτού θα ανακτήσει τη δύναμή σας και θα αποτρέψει την επιστροφή στους παλιούς, αυτοκαταστροφικούς τρόπους αγάπης.
Φανταστείτε την οικεία σκηνή: η στοργή αρχίζει να χτίζεται, τα εμπόδια χαμηλώνουν και τελικά επιτρέπετε στον εαυτό σας να φανεί. Και ξαφνικά αποσύρονται. Τα μηνύματα μένουν αναπάντητα, ο τόνος αλλάζει, γίνονται ψυχροί και απόμακροι σαν να γύρισε ένας διακόπτης. Αυτός ο αόρατος τοίχος εμφανίζεται και ξαφνικά είστε απ“ έξω κοιτώντας μέσα, μπερδεμένοι και απεγνωσμένοι για τον λόγο. Ο πανικός εγκαθίσταται επειδή η αποχώρησή τους μοιάζει με απόρριψη ή εγκατάλειψη και ο παλιός φόβος αναδύεται: ”Δεν είμαι αρκετός· τους χάνω». Τι ακολουθεί λοιπόν συνήθως; Κυνήγι. Υπερεξηγήσεις. Ξεχείλισμα μακροσκελών ευάλωτων μηνυμάτων. Επανειλημμένες κλήσεις μόνο και μόνο για να ακούσετε μια φωνή. Επανάληψη συνομιλιών στο μυαλό για να βρείτε πού πήγαν στραβά τα πράγματα. Αυτό ακούγεται οδυνηρά οικείο γιατί είναι η ακριβής αντίδραση που περιμένει και από την οποία εξαρτάται ένας αποφευκτικός. Όταν κάνετε το κυνήγι, δεν χρειάζεται να φέρουν οικειότητα· μπορούν να υποχωρήσουν, γνωρίζοντας ότι θα αγωνιστείτε για να αποκαταστήσετε τη σύνδεση. Γίνεται ένα εξαντλητικό πήγαινε-έλα: αποσύρονται, επιδιώκετε· αποσύρονται, κυνηγάτε — και σιγά-σιγά, χάνετε τον εαυτό σας. Κατά βάθος ξέρετε ότι προδίδετε τον εαυτό σας: συρρικνώνεστε για να διατηρήσετε την ειρήνη, αγνοείτε τις ανάγκες σας για να κρατηθείτε, πνίγεστε για την έγκριση κάποιου άλλου. Αυτό πονάει και δεν είναι επειδή κάτι πάει στραβά με εσάς. Είναι μια απάντηση σε έναν σύντροφο του οποίου ο κύριος μηχανισμός αντιμετώπισης είναι η αποφυγή και ο έλεγχος. Διατηρούν την εξουσία κρατώντας σας εκτός ισορροπίας και κάνοντας τη συναισθηματική δουλειά. Δεν είναι περίεργο που αισθάνεστε τόσο άδικα και μονόπλευρα. Οι αποφευκτικοί συχνά δεν αντιλαμβάνονται ένα ζήτημα — γι' αυτούς αυτή η δυναμική είναι ασφαλής και φυσιολογική: σύνδεση χωρίς να διακινδυνεύεται η αληθινή οικειότητα. Αλλά αυτό δεν είναι αγάπη· είναι έλεγχος. Η ονομασία αυτής της πραγματικότητας είναι το πρώτο βήμα για να απελευθερωθείτε.
Τώρα, σκεφτείτε αυτό: όλες οι προσπάθειες να ευχαριστήσετε, να κυνηγήσετε και να εξηγήσετε, στην πραγματικότητα κλειδώνουν το μοτίβο στη θέση του. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αν αγαπήσουν πιο δυνατά, δείξουν περισσότερη υπομονή ή γίνουν ακόμα πιο διαλλακτικοί, ο αποφευκτικός θα νιώσει επιτέλους ασφαλής και θα μείνει. Έτσι, ελαχιστοποιούν τη σύγκρουση, στέλνουν καθησυχαστικά μηνύματα, δικαιολογούν απουσίες και περιμένουν ώρες ή μέρες για απαντήσεις, πείθοντας τους εαυτούς τους ότι είναι απλώς άγχος ή φόρτος εργασίας. Αυτή η προσέγγιση έχει πάντα τα αντίθετα αποτελέσματα. Όσο περισσότερο επιδιώκετε, τόσο περισσότερο υποχωρούν. Όσο περισσότερο συρρικνώνεστε, τόσο περισσότερο εξαφανίζονται. Όσο περισσότερο περιμένετε, τόσο περισσότερο σας θεωρούν δεδομένους. Το κυνηγητό σας γίνεται απόδειξη γι' αυτούς ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουν. Θα επιστρέφετε πάντα, θα υποχωρείτε και θα μένετε. Ο λόγος που αυτό συνεχίζει να συμβαίνει είναι κατανοητός: το κάνετε επειδή τους αγαπάτε και φοβάστε να τους χάσετε. Η σιωπή και η απόσταση πυροδοτούν βαθιά τραύματα εγκατάλειψης. Έτσι, προσπαθείτε να διορθώσετε τα πράγματα και να αποδείξετε ότι έχετε σημασία. Αλλά κάθε φορά που προσπαθείτε να γεφυρώσετε το χάσμα, εγκαταλείπετε τον εαυτό σας, φιμώνετε τις ανάγκες σας και μικραίνετε — ουσιαστικά διαγράφοντας τη δική σας φωνή και αλήθεια για να διατηρήσετε τη σχέση. Ρωτήστε τον εαυτό σας: τι είδους αγάπη σάς ζητά να πνίξετε τον εαυτό σας; Αυτή δεν είναι αγάπη — είναι φόβος μεταμφιεσμένος σε αγάπη. Οι αποφευκτικοί σύντροφοι επωφελούνται από αυτή τη δυναμική επειδή δεν χρειάζεται ποτέ να αντιμετωπίσουν τον δικό τους φόβο για την οικειότητα.
Τι είναι αυτό λοιπόν που σπάει τον κύκλο; Σταματήστε να κάνετε τα προβλέψιμα πράγματα. Σταματήστε να ευχαριστείτε, σταματήστε να κυνηγάτε, σταματήστε να συρρικνώνεστε — με λίγα λόγια, απογοητεύστε τους. Η απογοήτευση διακόπτει το αυτόματο μοτίβο. Είναι η ρήξη που αναγκάζει μια διαφορετική πραγματικότητα: δεν είστε πλέον ο συναισθηματικός τους φροντιστής. Είστε διατεθειμένοι να τους αφήσετε να αισθανθούν αυτή την ενόχληση προκειμένου να ανακτήσετε τον εαυτό σας; Όταν το κάνετε, όλα αλλάζουν. Ακολουθούν τρεις πρακτικές, τολμηρές στρατηγικές για να το κάνετε ακριβώς αυτό.
Πρώτον: μην κυνηγάτε όταν αποσύρονται. Είναι τρομακτικό γιατί κάθε συναγερμός στο σώμα ουρλιάζει “απόρριψη” και το ένστικτο είναι να κλείσετε την απόσταση, να τα μπαλώσετε και να αποτρέψετε την απώλεια. Αλλά κάθε καταδίωξη ενισχύει το μοτίβο τους. Ένας αποφευκτικός υποχωρεί και περιμένει από τον σύντροφό του να γεφυρώσει το χάσμα. Όταν το κάνετε πάντα, δεν μαθαίνουν ποτέ να ρισκάρουν την ευαλωτότητα. Την επόμενη φορά που θα απομακρυνθούν, σταματήστε το ένστικτο να τους κυνηγήσετε. Μην στέλνετε τα μακροσκελή επεξηγηματικά μηνύματα, μην τηλεφωνείτε επανειλημμένα, μην στρεβλώνετε τον εαυτό σας για να πείτε το “σωστό” πράγμα μόνο και μόνο για να τους δελεάσετε να επιστρέψουν. Αφήστε τον χώρο που δημιούργησαν να υπάρξει. Ναι, θα είναι άβολο. Η παρόρμηση να δράσετε θα είναι ισχυρή. Αντισταθείτε σε αυτό. Ο αυτοέλεγχός σας γίνεται η πρώτη απροσδόκητη απογοήτευση: δεν κάνετε πλέον οντισιόν για τη στοργή τους. Αυτό είναι ένα όριο, όχι σκληρότητα — μια άρνηση να εγκαταλείψετε τις ανάγκες σας για να κρατήσετε κάποιον άνετα. Κάτι θα συμβεί: είτε θα κάνουν ένα βήμα μπροστά γιατί δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν πίσω από την απόσταση, είτε θα ξεθωριάσουν γιατί δεν είναι έτοιμοι να αναπτυχθούν. Κάθε έκβαση εξισορροπεί εκ νέου την εξουσία. Μάντρα: απογοητεύστε τους μη κυνηγώντας. Έτσι θα διαλύσετε τον έλεγχό τους.
Δεύτερον: Εκφράστε φωναχτά τις ανάγκες σας. Οι αποφευκτικοί σύντροφοι συχνά διαμορφώνουν τη σχέση ώστε να ταιριάζει στη ζώνη άνεσής τους — “Χρειάζομαι χώρο”, “Δεν είμαι έτοιμος”, θα πουν — και πολλοί απαντούν συρρικνούμενοι και σιωπηλοί, ελπίζοντας να είναι αρκετά “εύκολοι” για να διατηρήσουν την ειρήνη. Αλλά το να καταπίνετε τις ανάγκες σας, απλώς σας πνίγει. Όταν οι ανάγκες μένουν ανείπωτες, διδάσκει στον αποφευκτικό ότι θα δεχτείτε λιγότερα, στρεβλώνοντας τον εαυτό σας σε ό,τι τους κάνει να αισθάνονται άνετα, ακόμα κι αν σας καταστρέφει. Αντ' αυτού, σταματήστε να συρρικνώνεστε και να εκφράζετε αυτό που απαιτείτε. Ζητήστε συνέπεια αν τη χρειάζεστε. Δηλώστε ότι η στοργή έχει σημασία. Καταστήστε σαφές ότι οι πράξεις εξαφάνισης είναι απαράδεκτες. Αυτό θα τους απογοητεύσει επειδή δεν είναι συνηθισμένοι να τους ζητείται να προχωρήσουν. Περιμένουν συντρόφους που φέρουν το συναισθηματικό βάρος και μένουν ήσυχοι. Το να μιλάτε αλλάζει το σενάριο και στέλνει ένα σαφές μήνυμα: Αρνηθείτε να μικρύνετε τον εαυτό σας για να τους κάνετε να αισθάνονται ασφαλείς. Η δυσφορία τους δεν είναι δικό σας βάρος για να το σηκώσετε. Σε πολλές περιπτώσεις, είτε θα ανταποκριθούν σε αυτά τα πρότυπα είτε θα αποκαλύψουν ότι δεν μπορούν. Εάν δεν μπορούν, τελικά βλέπετε τη σχέση για αυτό που είναι—κάτι που δεν θα σας θρέψει. Μάντρα: Απογοητεύστε τους, μένοντας στην αλήθεια σας. Εκεί ζει η δύναμή σας και εκεί μπορεί να ξεκινήσει η γνήσια αγάπη.
Τρίτο: ζήστε τη ζωή σας στο έπακρο χωρίς να τους περιμένετε. Εάν έχετε μπλεχτεί με έναν αποφευκτικό, είναι πιθανό ένα μέρος της ζωής να έχει τεθεί σε αναμονή: ευκαιρίες που καθυστέρησαν, ταξίδια που αναβλήθηκαν, φιλίες που παραμελήθηκαν, χόμπι που μπήκαν στο ράφι, ακόμη και η χαρά θαμπός — όλα λόγω της αγωνιώδους ελπίδας του “τι θα γινόταν αν επέστρεφαν;” Αυτή η αναμονή παραδίδει τον έλεγχο του χρονοδιαγράμματός σας και της ευτυχίας σας. Οι αποφευκτικοί το προβλέπουν αυτό· ακόμα κι όταν εξαφανίζονται, υποθέτουν ότι η πόρτα παραμένει ξεκλείδωτη και ότι θα είστε ακόμα εκεί. Η πιο αποπροσανατολιστική απογοήτευση για αυτούς είναι να ανακαλύψουν ότι δεν παραμείνατε σταθμευμένοι στην τροχιά τους. Ξεκινήστε να λέτε ναι: ξεκινήστε αυτό το παλιό χόμπι, επανασυνδεθείτε με φίλους, κλείστε το ταξίδι, αδράξτε νέες ευκαιρίες, γελάστε και αναπτυχθείτε. Η ακμή με τρόπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς διαλύει τη δυναμική όπου η ζωή σας κρατείται όμηρος από την αναποφασιστικότητά τους. Η αντίδρασή τους μπορεί να είναι θυμός ή ενοχοποίηση, αλλά η δυσφορία τους δεν είναι δική σας ευθύνη. Αυτή η κίνηση αφορά την ανάκτηση της ζωής σας — εμφανίζεστε για το δικό σας χρονοδιάγραμμα και επιλέγετε τη χαρά ανεξάρτητα από την παρουσία τους. Μάντρα: απογοητεύστε τους ζώντας τη ζωή σας τολμηρά. Όταν σταματήσετε να περιμένετε, παίρνετε πίσω τη δύναμή σας και τη ζωή σας.
Γιατί αυτές οι απογοητεύσεις στην πραγματικότητα λειτουργούν; Επειδή οι αποφευκτικοί σύντροφοι διατηρούν τον έλεγχο όταν το άλλο άτομο ανταποκρίνεται με συνέπεια με τον ίδιο τρόπο: αποσύρονται και ο σύντροφός τους κυνηγάει· αντανακλαστικά αποφεύγουν την οικειότητα και ο σύντροφός τους συρρικνώνεται· εξαφανίζονται για μέρες και ο σύντροφός τους περιμένει. Αυτή η ρουτίνα επιτρέπει στον αποφευκτικό να αποφύγει να τεντωθεί, να αλλάξει ή να διακινδυνεύσει την ευαλωτότητα. Όταν αρνείστε να παίξετε αυτούς τους ρόλους, δημιουργείτε μια ρήξη που δεν είχαν προβλέψει. Αυτή η ρήξη σας κάνει αξιομνημόνευτους. Αν κάθε προηγούμενος σύντροφος ικέτευε και εσείς όχι, ξεχωρίζετε. Αν όλοι οι άλλοι σιωπούσαν και εσείς μιλάτε, ξεχωρίζετε. Αν άλλοι σταμάτησαν τη ζωή τους και εσείς συνεχίσατε, ξεχωρίζετε. Οι αποφευκτικοί παρατηρούν αυτές τις διαφορές, ακόμη κι αν ενεργούν διαφορετικά· η άρνησή σας τούς αναγκάζει να αντιμετωπίσουν τι απαιτεί πραγματικά η εγγύτητα. Σημαντικό είναι ότι αυτό δεν αφορά την τιμωρία ή τη χειραγώγηση. Αφορά την ανάκτηση της αξιοπρέπειας και την άρνηση της μισόκαρδης αγάπης, των μισοαληθειών και της μισής προσπάθειας.
Υπάρχουν συνέπειες: μπορεί να σταματήσεις να φοβάσαι την απόρριψη με τον ίδιο τρόπο, μπορεί να μην ζεις πλέον στην παραλυτική αγωνία αν κάποιος θα απαντήσει ή θα μείνει, επειδή έχεις ήδη επιλέξει τον εαυτό σου. Αυτή η επιλογή σε αφήνει να αναπνεύσεις, να ξεκουραστείς και να νιώσεις ολόκληρος χωρίς να βασίζεσαι σε κάποιον άλλο για να σε ολοκληρώσει. Οι αποφευκτικοί δεν θα μεταμορφωθούν όλοι εν μία νυκτί. Κάποιοι θα καταρρεύσουν, κάποιοι θα ξεσπάσουν, κάποιοι θα φύγουν. Αν κάποιος φύγει επειδή σταμάτησες να προδίδεις τον εαυτό σου, δεν έχασες την αληθινή αγάπη — απαλλάχθηκες από μια ψευδαίσθηση. Δραπετεύεις από τη φυλακή που σε κρατούσε κολλημένο. Απογοητεύοντας έναν αποφευκτικό με αυτούς τους συγκεκριμένους τρόπους, δεν τον αναστατώνεις απλώς — απελευθερώνεις τον εαυτό σου. Βγαίνεις από τον φόβο και μπαίνεις στη δύναμη που λέει: “Ξέρω τι αξίζω και δεν θα συμβιβαστώ πλέον με λιγότερα”.”
Για να συνοψίσουμε: οι τρεις καθοριστικοί τρόποι για να απογοητεύσετε έναν αποφευκτικό σύντροφο είναι αυτοί — αρνηθείτε να τον κυνηγήσετε όταν αποσύρεται· εκφράστε τις ανάγκες σας καθαρά και δυνατά· και ζήστε τη ζωή σας γεμάτα χωρίς να τον περιμένετε. Να θυμάστε: δεν πρόκειται πραγματικά για την τιμωρία του· πρόκειται για την ανάκτηση της ειρήνης, της αξιοπρέπειας και της χαράς σας. Πρόκειται για τη διακοπή του κύκλου της συρρίκνωσης, της σιωπής και της αναμονής. Θα νιώσετε άβολα και μπορεί να πυροδοτήσει τον φόβο του, αλλά θα πυροδοτήσει και την ελευθερία σας. Σας αξίζει αγάπη που δεν σας πνίγει — μια αμοιβαία, θρεπτική συνεργασία που δεν σας κάνει να αμφισβητείτε τον εαυτό σας κάθε μέρα. Η μελλοντική εκδοχή του εαυτού σας που αναπνέει ελεύθερα, στέκεται ψηλά και νιώθει ολόκληρος περιμένει ήδη. Μια μέρα θα κοιτάξετε πίσω και θα είστε ευγνώμονες που επιλέξατε τον εαυτό σας. Οπότε απογοητεύστε τον — όχι για να τον εκδικηθείτε, αλλά από άγρια αυτο-αγάπη. Διεκδικήστε τη ζωή σας. Εάν αυτό το μήνυμα είχε απήχηση, μοιραστείτε το με κάποιον που πρέπει να το ακούσει· ποτέ δεν ξέρετε ποιας η ελευθερία μπορεί να ξεκινήσει με αυτή τη στιγμή.